مساله ای با این مضمون که با تمام وجود مذاکرات رسمی بین کشورهای ایران و آمریکا هنوز هم وقتی که کم می آوریم به آمریکا و انگلیس " مرگ بر " می گوییم جای بس تعجب دارد !

خنده دار است که مردمی که در صف راهپیمایی برای اعتراض به هتک حرمت حرمین شریفین عسگرین هنوز بی خبرند از اتفاقاتی که در دنیای سیاست دارد اتفاق می افتد و البته هستند کسانی که به این اوضاع دامن می زنند و معلوم نیست چه چیزی عایدشان خواهد شد ؟!

راستی به چه درد می خورد این زنده باد مرده بادها و به کجا می رسد ؟؟؟

شاید هم چون زبان مردم عادت کرده به این تکیه کلامهایی که در طول ۲۸ سال تکرار شده نمی توان مذمتشان کرد .

چرا همیشه اعتراضات ما کلیشه ای و بدون محتواست ؟؟؟

چرا به دنبال راههای جدیدتری نیستیم ؟؟

گیرم آمریکا مرد (!) ـ که البته محال است ، چون آدم نیست که بمیرد ـ چه سودی عاید ما می شود ؟؟

مگر تنها ما هستیم که انتظاراتی داریم و از برآورده نشدنشان منزجر می شویم ؟؟؟

۷ میلیارد انسان با سلایق گوناگون و تفکراتی رنگ و وارنگ در این دنیا زندگی می کنند ، پس ما در طرح خواسته هایمان تنها نیستیم .

باید این را هم در نظر بگیریم که طبق مثل " چاه مکن بهر کسی ، اول خودت دوم کسی " هیچ سودی عاید کسی که مرگ دیگری را می خواهد ، حالا خواه ایرانی باشد یا آمریکایی ، نخواهد شد و فقط وقت سوزی را به همراه خواهد داشت .

ما که هنوز خودمان را اصلاح نکرده ایم چرا باید به فکر تغییر افکار دنیا باشیم ؟

آخر چرا ...؟؟؟؟؟

شعر گفتن در بین کسانی که طرفدار بلا منازع خودشان هستند ،

دیگر لطفی ندارد .

هرچه باشد من خبرنگارم و اجتماعی نویس

همان بهتر که به کار خودم برسم